WK Column: de wekker van de waanzin
Wij Nederlanders zijn een volk van schema’s. Wij worden gelukkig van structuur. We hebben een agenda voor onze verjaardagen op het toilet hangen, we eten stipt om zes uur bloemkool met een kuiltje jus, en we gaan om half elf naar bed omdat ‘de plicht morgen weer roept’. We zijn de accountants van ons eigen geluk. Totdat er aan de andere kant van de oceaan elf miljonairs in een korte broek achter een leren knikker aanrennen .
Het WK in Noord-Amerika. Fantastisch. Alleen jammer dat de FIFA heeft besloten dat de belangrijkste wedstrijden worden gespeeld op het moment dat de gemiddelde Nederlander al drie uur ligt te harken in zijn REM-slaap. Om drie uur ’s nachts zitten wij dadelijk met wallen tot op onze knieën naar een scherm te staren. Drie uur ’s nachts! Dat is het tijdstip waarop je normaal gesproken alleen wakker bent omdat je prostaat opspeelt, of omdat je in een bad met koud zweet ligt te shaken na een nachtmerrie over de belastingdienst.
Maar nu? Nu zitten we met een lauw blikje bier en een schaal koude bitterballen op de bank. De gordijnen dicht, alsof we iets illegaals aan het doen zijn. En dat is het eigenlijk ook: we plegen een misdrijf tegen onze eigen biologische klok. Je partner ligt boven te slapen en jij zit beneden geruisloos te juichen. Een soort spasme-achtige vreugdedans zonder geluid, omdat je anders de buren wakker maakt. Als we scoren, fluister-schreeuw je tegen de tv: “Ja! K#t-keeper! Erin!” Het heeft iets weg van een psychotische episode.
En de volgende dag? Dan moeten we weer functioneren. Je hebt diepe, paarse geulen onder je ogen waar je een complete set Oranje-vlaggetjes in kunt parkeren. Je baas vraagt of je het rapport al af hebt, of je moet boodschappen doen met je vrouw terwijl je ogen nog tollen in je kassen.
En niet voor niks. We worden godsamme wereldkampioen! Dit is once in a lifetime. We hebben decennialang trauma’s opgelopen. 1974, 1978, 2010. Wij zijn het land van ‘net niet’. Wij zijn de man die na een geweldige date mee naar boven mag, zijn broek uitdoet, en dán kramp in zijn kuit krijgt. Dat moet een keer ophouden.
Dus ja, laat die vlaggen hangen. Laat die hele buurt maar zien dat je mentaal volstrekt labiel bent geworden door het slaapgebrek. Blijf lekker in je Oranjeshirt lopen, ook al stinkt het inmiddels naar angstzweet en verschraald bier. Meld je rustig wat later op je werk of sla die boodschappen over. Zeg maar dat je vaststond in de file of om vier uur ’s nachts in de keuken toastjes maakten voor je vrienden.
Dit is geen duur tripje naar een of ander sfeerloos stadion in Texas waar ze ‘soccer’ zeggen en popcorn eten alsof het een bioscoopfilm is. Dit is pure, Hollandse overleving. In de diepe, donkere nacht, kruipend naar de koelkast voor nóg een Amstel, biddend dat Memphis niet buitenspel staat. Dus zet die wekker maar op de waanzin-stand. Slaap is voor de zwakkeren. En als we straks die beker omhoog houden, liggen we allemaal in coma, maar wél als wereldkampioen.
Proost, op de totale uitputting!
De columns worden mede mogelijk gemaakt door Stucpartner.nl
- WK Column: de grote Infantino show
- WK Column: de kracht van de Oranjemars
- WK Column: de gouden kooi van een stervoetballer
De columns zijn geschreven door Gerard Mak voor Voetbal Varia Zaanstreek
Foto: SportsGen / Zaanstad Cup