WK Column: de kracht van de Oranjemars
Nou, lekker dan. Zitten we hier in 2026. Een land dat dieper verdeeld is dan een doosje Merci-chocolaatjes waar alleen de smaakjes met marsepein nog in liggen. Nederlanders haten elkaar om de haverklap. Maar zodra er elf gasten in een korte broek achter een stuk leer aanrennen, dán gebeurt het wonder. Dan verandert ons volk van azijnzekers in een hysterische, oranje tsunami.
En de soundtrack van deze nationale psychose? Geen statig Wilhelmus. Welnee. De muzikale erfopvolger van Willem van Oranje is een Brabantse feestact in een glitterjas: de Snollebollekes.
Toen Willem van Oranje de basis legde voor ons kikkerlandje, heeft hij toch nooit kunnen bedenken dat zijn oranjegedachte een paar eeuwen later een massale volksverhuizing zou veroorzaken, die drie meter naar links en dan weer naar rechts zou gaan En die Oranjemars hè… laten we eerlijk zijn, die hééft historisch al wat potjes gebroken. Vraag maar aan de Ierse bevolking. Willem van Oranje trok destijds naar Ierland, de Battle of the Boyne, je kent het wel. Heel die geschiedenis daar is getekend door de Oranjemarsen. Alleen stonden ze daar destijds met trommels en bittere gezichten elkaar naar het leven te staan. Dat had effe wat minder feestgehalte. Als Willem toen had geweten dat je een heel volk kunt onderwerpen door simpelweg Rob Kemps door een megafoon te laten blèren dat ‘de tent wordt gemold’, had dat een hoop bloedvergieten gescheeld. Dan hadden de katholieken en protestanten gewoon samen, arm in arm, de kroeg afgebroken.
En nu? Nu verovert die Oranjemars de wereld. Letterlijk overal waar dat plukje Nederlanders neerstrijkt—of het nu in Amerika, Mexico, het Midden Oosten of aan de andere kant van de oceaan is— kijkt de lokale bevolking met open mond toe. Duizenden “idioten” met oranje wortelpakken aan, met opblaasbare kazen op hun kop of op klompen, die als één bezetene synchroon van links naar rechts springen.
Buitenlanders snappen er geen donder van. Die denken dat het een soort sjamanistische regendans is, of een heel geavanceerde vorm van militaire crowd control. Maar nee, het is pure, ongefilterde Nederlandse cultuur. Het is de ultieme paradox: we zijn normaal gesproken zo burgerlijk dat we de heg met een liniaal bijknippen, maar geef ons een oranje shirt en we gedragen ons als doorgedraaide kleuters in een ballenbak.
Wat is nou de échte kracht van dit chauvinistische volkje? Waarom wil de hele wereld ineens ‘Oranje’ zijn en meespringen? Omdat wij het enige volk ter wereld zijn die de totale onzin tot een vloeibare kunstvorm heeft verheven. En dat is heerlijk!
Onze kracht is dat we onszelf diep van binnen eigenlijk helemaal niet zo serieus nemen, maar die totale idioterie wel met een bloedserieus gezicht uitvoeren. Wij hebben geen vliegdekschepen of nucleaire wapens nodig om indruk te maken op de wereld. Wij hebben genoeg aan een zwaar Brabants accent, een stampende beat en de collectieve drang om de fundering van een buitenlands stadion te testen.
We mogen weer trots zijn op Nederland. Niet om onze politiek, niet om onze efficiëntie, maar omdat wij als geen ander weten hoe we de boel harmonieus moeten slopen. Dus schuif die bitterbal naar binnen, pak je buurman vast die je normaal niet kunt luchten of zien, en springen maar. Van links! Naar rechts! Tot de tent gewijd is aan de herinnering van Willem. Proost.
De columns worden mede mogelijk gemaakt door Stucpartner.nl
- WK Column: de grote Infantino show
- WK Column: de kracht van de Oranjemars
- WK Column: de gouden kooi van een stervoetballer
De columns zijn geschreven door Gerard Mak voor Voetbal Varia Zaanstreek
Foto: afbeelding gemaakt met AI