Trainerspraat…Micah van der Lelie (ZCFC VR)

27 november 2025 Redactie

De Zaanstreek kent in totaal 35 standaardteams, 17 bij de heren en 18 bij de vrouwen. In de nieuwe rubriek “Trainerspraat” komen de trainers aan het woord over de gang van zaken bij zijn/haar selectie.

Micah van der Lelie, trainster en speelster van ZCFC VR, komt in deze 10e aflevering aan het woord.

Hoe ziet de selectie en staf er uit van ZCFC VR?
Ons team kun je eigenlijk gemakkelijk verdelen in twee groepen. Zo noemen we elkaar ook, heel liefdevol: de jonge garde en de oude garde, waarbij sommige meiden echt op het randje zitten.
Jong: Micah, Liv, Bet, Sienna, Juul, Femke, Simla, Rosa, Noa
Iets minder jong: Ellis, Hannah, Charissa, Natas, Inge, Mara, Myrthe, Lotte, Anous, Fleur, Eliza

Het leeftijdsverschil van 14 jaar tussen sommige van ons maakt het alleen maar leuker. Vooral de kleedkamerpraat blijft daardoor geweldig. De oude garde speelt voor een groot deel al jaren samen en hebben al heel wat voetbalverhalen verzameld bij ZCFC of andere clubs. Maar dat betekent niet dat de jonge garde minder ervaren of minder ‘club’ is. Ruim de helft speelt al zó lang bij ZCFC dat ze zonder twijfel onder het kopje clubspelers vallen. Sommigen met een voetbalpauze ertussen, anderen met een pauze bij de concurrent…
Al met al hebben we een mooie combinatie van ervaring binnen en buiten ZCFC. Van jaren tot weken samen voetballen en van jaren vriendschappen tot net nieuwe. En dat allemaal zonder staf…

Wat zijn de resultaten en hoe is de opkomst tijdens trainingen/wedstrijden?
Door een kleine miscommunicatie moesten we dit jaar ook voor de beker spelen. We speelden onder andere tegen 3e klasser Castricum (derde klasse!). Door hoge druk kwamen we 0-1 voor en straalden als een stel kampioenen. Daarna werkte het scorebord niet meer, want dat ging maar tot de 10. Uiteindelijk werd het 13-2. Maar wij zaten aan het eind gewoon lachend in de zon en dat zegt alles over ons team.

In de competitie doen we het keurig en staan we gedeeld eerste plaats! Dat de nummers 1 en 3 minder wedstrijden hebben gespeeld negeren we.

En hoewel we het ontzettend gezellig hebben, staan we regelmatig met minder dan 8 meiden te trainen… Hoewel iedereen daar zijn eigen (terecht of onterechte) reden voor heeft, is het lastig om dingen als team te trainen. Vandaar ook die 13-2… 😉 Tuurlijk proberen we dingen, maar leren opbouwen met 5 aanvallers tijdens de training gaat ook ons lastig af. Ach, na de training zeuren we erover (de één wat meer dan de ander) en proosten we op ‘wij zijn er in ieder geval wel’.

Op zaterdag gaat dat beter. We zijn eigenlijk elke week met dezelfde 11 en de rest wisselt per week af of ze wel of niet kunnen. Soms moeten we onze vaste invallers lijst een beetje stalken met: “Daar ben ik weer… zin om te voetballen zaterdag?” Maar het levert ook mooie dingen op. Zoals Zoe van Beek (MO15!) die invalt en meteen 2 keer scoort. Dan kan de dag niet meer beter!

Organiseren jullie veel activiteiten buiten/rondom, de trainingen/wedstrijden?
We hebben net ons teamweekend gepland! Twee seizoenen geleden waren we op Texel voor een competitiewedstrijd. De wedstijd was dramatisch, ondanks heel veel kansen 1-0 verloren in de allerlaatste minuut. Waar sommige moesten bijkomen van de onterechte nederlaag, moesten anderen bijkomen van de avond.

Nu proberen we het opnieuw. De teller staat op 18 van de 20 mee. (Was dat maar zo met trainen…) Daarbuiten zoeken we elkaar op tijdens verjaardagen en plannen we standaard 1 of 2 teamuitjes in per seizoen.

Op de donderdag blijft een deel van de heren selectie hangen en schuiven wij graag aan. Het zijn vaak dezelfde fases die we meemaken. Een groep mensen die ‘1 biertje’ doet en dan ook weggaat. De groep die zegt dat ze ‘1 biertje doen’ maar toch nog wat langer blijven hangen en de groep die vast afsluit. Met een doekje over de bar en schone glazen wordt de club keurig netjes achter gelaten.

Eens in de zoveel weken hebben we een feest op de zaterdag en dat wordt goed gevierd. Met een leuk thema en bijpassende outfits en soms een gedicht, danst iedereen tot de late uurtjes door. We beginnen met onze eigen kliekjes maar voor we het weten discussiëren we met de veteranen over waarom het vroeger beter was of legt de coach van het vijfde uit dat hij hogerop kan, maar ZCFC niet wilt verlaten.

Wanneer is het seizoen geslaagd?
Is het cliché om te zeggen nu al? Ik en veel anderen zijn voornamelijk al blij dat we een team hebben. Twee jaar geleden voetbalde we 7-7 op de vrijdag omdat we er niet genoeg hebben en nu hebben we er op papier 20. Ondanks dat we winnen leuk vinden en daar zeker ons best voor doen, blijven we samen voor elkaar en het team. Want bier met drie punten op zak smaakt wel lekkerder. En nu we toevallig gedeeld eerste staan, merken we dat dit ons wel bevalt.

Uiteindelijk doen we op onze eigen manier ons best om het team staande te houden en zoeken we elkaar constant op. Gezelligheid blijft onze drijfveer, want eerlijk: Hoeveel teams kunnen na een 13-2 nederlaag, lachend op het gras zitten? Hoeveel teams blijven samen ondanks dat ze met 6 trainen? Hoeveel teams blijven elkaar uitleggen tegen wie we spelen omdat sommige het nog steeds nooit weten😜 ?
Precies. Daarom heeft ZCFC een vrouwenteam! Als we ergens moeten zijn op zaterdag, dan is het wel met dit stelletje.

Naar alle “Trainerspraat” publicaties

Foto ZCFC