WK Column: de gouden kooi van een stervoetballer
Goden zijn ze. Je kent ze wel. Neem Lionel Messi. De man is geen voetballer, Messi is een religieus instituut op kicksen. Als Messi valt, is het geen overtreding; dan is het een aanslag op het wereldvrijheidsfonds. Dan moet bijna de VN-veiligheidsraad bijeenkomen om te kijken of de dader niet direct naar Den Haag moet worden afgevoerd.
Het is pure commercie, natuurlijk. De FIFA wil Messi op het veld hebben. Want stel je voor dat de grote ster een schrammetje oploopt. Dan stort de hele wereldeconomie in! Als een scheidsrechter het waagt om niet te fluiten als iemand in Messi’s buurt een poging doet om hem de bal afhandig te maken, krijgt die arbiter waarschijnlijk direct een telefoontje van Gianni Infantino. Tenslotte moet het voetbal wijken voor de commercie. Messi hoeft de bal maar aan te kijken en de verdediger krijgt al geel wegens psychische intimidatie terwijl diezelfde Messi, iedereen een schop kan verkopen zonder gevolgen.
En vergelijk dat nou eens met de tragiek van de gewone man. De noeste arbeider. De man die wél met de bus naar de club moet. Neem Wout.
Wout Weghorst. Dat is geen voetbalsprookje, dat is een Griekse tragedie verkleed als een stormram. Als Wout het veld opstapt, kijkt de scheidsrechter al alsof hij een boze brief van de woningbouwvereniging heeft gekregen. Wout hoeft maar te wíllen springen, of hij heeft al een elleboog in zijn nek, drie man in zijn shirt hangen, en de scheids fluit… tegen Wout. Wegens ‘provocerend ademhalen’.
Het is een verschil in de pikorde.
Als Messi wordt getackeld, biedt de scheidsrechter zijn excuses aan namens de westerse beschaving en geeft de dader bijna een levenslang stadionverbod. En als Wout Weghorst in de zestien wordt onthoofd, roept de scheidsrechter hem toe dat hij moet opstaan en hij zich niet zo theatraal moet laten vallen omdat hij nog leeft.
Het is alsof je de spotlights van Las Vegas vergelijkt met een flikkerende TL-buis in een achteraf-kantine in Borne. Messi zweeft over het veld als een soort onaantastbare elf, omringd door een onzichtbaar krachtveld van Adidas-miljoenen en FIFA-beschermengelen. En als hij hands maakt, was het ‘De Hand van God deel 2’.
Als Wout de bal met zijn pink schampt, staat de FIFA al op het veld en wordt zijn spelerspas ingenomen.
Weghorst moet vechten voor elke millimeter gras, elke corner, elke kruimel aandacht. Hij moet briesen, snuiven en de grasmat opeten om überhaupt opgemerkt te worden. Terwijl Messi alleen maar zijn veters hoeft te strikken om de Ballon d’Or te winnen. Het is niet eerlijk, maar ja… wie koopt er nou een chipszak met de kop van Wout Weghorst erop? Nou ja, ik misschien. Maar ik hou dan ook van een beetje pittig.
De columns worden mede mogelijk gemaakt door Stucpartner.nl
De columns zijn geschreven door Gerard Mak voor Voetbal Varia Zaanstreek
Foto: afbeelding gemaakt met AI